Twitter

DO JUDGE A BOOK BY ITS COVER

In deze rubriek leggen wij boeken voor aan designjournalist en kleurdeskundige Emilie Knijn, die in eerste instantie (onbevooroordeeld) alleen het omslag van het boek te zien krijgt. Wat zegt zo’n omslag? Nodigt het uit tot lezen? Kan een omslag misleidend zijn? 

 

Deze keer: De Twitter story van Nick Bilton.

 

 
 

 

Wat valt je als eerste op?
Uiteraard het herkenbare Twitter-vogeltje. En dat is een goed punt, denk ik. Wat me daarna direct opvalt, vind ik minder positief. Waarom heet het boek De Twitter story? Waarom niet The Twitter story of Het Twitterverhaal? Die ongelukkige combinatie van Nederlands en Engels zit me niet lekker.

 

Wat voor genre boek is het, denk je?
Nou ja, je snapt natuurlijk wel meteen dat het een The Social Network-achtig verhaal is over de sleaze and dirt binnen het Twitter-concern. Maar godzijdank ziet het omslag er erg stijlvol uit. Het had ook een glanzend omslag met een stockfoto in foute kleuren en botsende lettertypes kunnen zijn.

 

Vind je het een mooi omslag?
Zeker weten. Sowieso vanwege bovengenoemde reden (stijlvol). Maar ook omdat mijn favoriete kleuren zijn gebruikt, de vlakverdeling klopt, een vogel altijd aanspreekt – of het nou het vogeltje van Twitter is of niet, het omslag lekker ruw voelt, én de lettertypes prachtig zijn. Al snap ik niet waarom er voor een krijtfont gekozen is, terwijl het verhaal over iets digitaals gaat…

 

Zou je het oppakken in een boekwinkel?
Ja! Voor mij is dit boek de ideale combinatie van een smaakvol uiterlijk en – dat verwacht ik tenminste – heerlijk foute inhoud. Kun je nog eens verantwoord en zonder gêne een roddelverhaal lezen in de trein. Smullen geblazen!

 


Goed, Emilie, tijd om het te gaan lezen. Wij zijn benieuwd.

 

 

En?
Ik ben op mijn wenken bediend! De Twitter story is een heerlijk boek over de ins en outs bij Twitter. Over het hoe en waarom erachter, de oprichters, het succes, en inderdaad, het gekonkel.

 

Wat heb je ervan geleerd?
Dat klinkt wel heel moralistisch, zeg. Maarre, ik heb wel wat geleerd: geen start-up zonder problemen. En begin nooit een bedrijf met vrienden. Dat worden je ergste vijanden. Opmerkelijk om te zien hoe groot de overeenkomsten zijn met The Social Network, de film over de oprichters van Facebook. Hoe socialer het netwerk is dat je opzet, hoe asocialer de mensen erachter, lijkt het wel.

 

Ja, is het echt zo erg?
Je zit je al te verlekkeren, hè. Maar om het nog even in perspectief te plaatsen: die hele strijd om de macht binnen een organisatie zal voor meer bedrijven opgaan. Het knappe aan dit verhaal is dat het aan Twitter niet te merken is geweest. Hoe machtiger en succesvoller Twitter werd, hoe meer er gerommeld werd achter de schermen. Min of meer schokkend is wel dat drie van de vier bedenkers/oprichters van Twitter er niet meer werken, gewipt zijn.

 

En hoe zit het nu met die titel?
De Engelse titel is Hatching Twitter. Ik moest ‘hatching’ even opzoeken, maar dat betekent zoveel als ‘uitbroeden’, ‘uit het ei komen’. Heel mooi gevonden dus voor de start-up van een bedrijf met zo’n inmiddels iconisch logootje als een vogeltje. Maar ja, dat vertaalt zich niet lekker naar het Nederlands.

 

Had dit boek eigenlijk niet in 140 tekens klaar kunnen zijn?
Zeg, gaan we bijdehand doen. De schrijver bedankt nog wel achter in zijn boek de mensen die het boek uitgelezen hebben voor het feit dat ze dat gedaan hebben. Het is natuurlijk ook wel grappig, een uitgebreid boek over zoiets beknopts als Twitter.

 

En in 140 tekens?
De Twitter story
biedt ons een fascinerende kijk achter de schermen bij Twitter. Verplichte kost voor iedereen die op Twitter zit!

 


De Twitter Story (Hatching Twitter) van Nick Bilton verscheen in de vertaling van Rob de Ridder bij Business Contact. Het omslag is van Pankra.
 

Homepage | Overzicht Lamoer leest